Orlen w komunikacie poinformował, że Ostachowicz zrezygnował ze stanowiska w firmie, „podając jako powód troskę o interes spółki w związku z kontrowersjami jakie wywołała ta nominacja”.
Krytyczne głosy pojawiły się, ponieważ Ostachowicz miał przejść do zarządu Orlenu bezpośrednio z kancelarii premiera, a funkcję przyznano mu bez przeprowadzenia konkursu ani innej procedury rekrutacyjnej. Jako członek zarządu ds. korporacyjnych i komunikacji miał odpowiadać m.in. za działania korporacyjne i związane z komunikacją czy pozyskiwaniem funduszy rozwojowych, w tym funduszy unijnych. Firma podkreślała, że Ostachowicz ma wieloletnie doświadczenie w zakresie komunikacji społecznej, relacji międzynarodowych oraz zarządzania wizerunkiem.
Poprzednio Igor Ostachowicz przez siedem lat pracował w kancelarii premiera, od objęcia władzy przez koalicję PO - PSL. Początkowo pełnił funkcję podsekretarza stanu, a od 2010 roku - sekretarza stanu odpowiedzialnego za komunikację społeczną. Był uważany za głównego doradcę Donalda Tuska w zakresie public relations.
Wcześniej Ostachowicz był dyrektorem departamentu marketingu w PGE oraz doradcą ministra w Ministerstwie Rozwoju Regionalnego, pracował też m.in. jako kierownik marketingu i promocji w Medlab – Products (w latach 2004-2005), dyrektor ds. marketingu w Unicolorze (w latach 2002-2004), dyrektor ds. marketingu w ZIBI (1998-2002) oraz specjalista ds. marketingu Biovena/Pol-Nil.
Poza pracą Ostachowicz napisał powieści „Potwór i panna” oraz „Noc żywych Żydów”. Ta druga znalazła się w finale Nagrody Nike, a obecnie wystawiana jest na deskach Teatru Dramatycznego w Warszawie.
Igor Ostachowicz jest absolwentem stosunków międzynarodowych na Wydziale Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego.
