- Historia pierogów w Polsce sięga wieków wstecz, a ich tradycja jest głęboko zakorzeniona w kulturze tego kraju. Według legendy polski biskup Jacek Odrowąż zachwycił się ich smakiem podczas pobytu w Kijowie i dzięki niemu zagościły na stałe nad Wisłą. W okresie największego głodu, pierogi służyły do karmienia ubogich i bezdomnych. Popularność pierogów w średniowieczu pomógł przesąd, jakoby biały ser miał odstraszać złe moce i duchy. To sprawiło, że pierogi stały się nie tylko smacznym daniem, ale także talizmanem chroniącym przed złem – opowiada Chef Andrea Camastra. Pierogi towarzyszą nam na różnych uroczystościach od wieków. Tradycyjnie podawano je na weselach z nadzieniem z kurczaka, podczas gdy „knysze” to pierogi żałobne. W polskiej kuchni występują także pierogi pieczone, znane jako „kolatki”, które są szykowane z okazji Nowego Roku, aby uczcić słowiańskie i pogańskie święto Kolady.
Nazwa „pierogi” wywodzi się od słowa „pir”, które w języku prasłowiańskim oznacza ucztę celebrowaną na cześć bogów i duchów. Teraz pierogi z kapustą i grzybami, z samymi grzybami lub kaszą gryczaną to typowe danie Wigilijne. Można je znaleźć w różnych wariantach: podawane solo lub z barszczem. - Pierogi, choć nieco je sobie zawłaszczyliśmy, występują niemal na całym świecie w różnych formach, pod odmiennymi nazwami. We Włoszech będą to ravioli, w Gruzji chinkali, w Japonii gyoza, w Indiach samosa, w krajach Ameryki Południowej empanadas, w Afryce fataya, w Chinach dim sum robione na parze… I tak można wymieniać bez końca – wylicza Chef Camastra. Różnią się farszem i rodzajem ciasta. Podczas przygotowywania pierogów, kluczem do sukcesu jest odpowiedni rodzaj mąki, często mąka typu 450. - W Polsce przygotowywanie pierogów często jest tradycją rodzinna, przekazywaną z pokolenia na pokolenie. Rodziny często spotykają się razem, aby wspólnie „kleić” pierogi, co tworzy silne więzi. Każdy region ma swoje własne, unikalne przepisy na farsz. Nic więc dziwnego, że istnieje tu przeszło 50 różnych rodzajów pierogów – żartuje Camastra.
