Kandydaci nadal wierzą w siłę telewizji, ta zaś nie odwzajemnia ich miłości czy choćby zainteresowania. Nie widzę większej różnicy w budowaniu wizerunku kilka lat temu i obecnie. Nadal liczy się spot telewizyjny czy relacja reporterska w magazynie informacyjnym. Do tego dostojne billboardy z banalnymi hasłami - podobnymi do siebie jak dwie krople wody. Wszystko to jakieś niemrawe i nie do końca. Kandydaci nie są wyraziści - poza Kukizem i Korwinem - i zdaje się, że nikt tego od nich oczekuje. A przecież w dzisiejszym świecie zerojedynkowym powinno być jasne, kto za czym stoi! Zauważam brak interaktywności: Duda zamiast uznać swój romans z UW za błąd młodości, mógłby ocenić to jako "wzbogacające doświadczenie młodego wieku". Ogórek powinna rozmawiać (niekoniecznie z dziennikarzami - skoro tego nie chce) z jej podobnymi i utwardzać swój elektorat ponad mediami. Odnoszę wrażenie, że Internet służy najczęściej do zwoływania na debaty telewizyjne....
Najlepszy w budowaniu wizerunku jest Duda - pomimo błędów zaniechania. Młodość i aparat partyjny po jego stronie. Charyzmy wprawdzie tylko na pół gwizdka, ale nie wygląda za zmęczonego w przeciwieństwie do prezydenta. Zadziwiający jest jednak brak umiejętności rozmowy z dziennikarzami. Brak woli przekształcenia niekorzystnego pytania w szanse na autoprezentację. To znaczy: kandydaci próbują to robić, ale na ogół nieporadnie. Amerykański styl nie polega przecież na hucpie z balonikami, ale na precyzji retorycznego wymiaru rozmowy. Tego w ogóle brak wszystkim naszym kandydatom.
Komorowski jest śpiący i zamulony - i taki pozostaje. Można to lubić, tak jak lubi się rodziców. Ale to z kumplami na ogół młodzież rozmawia o przyszłości. Liczę na jakiegoś króliczka, którego wyciągnie pani Ogórek - stać ją na to intelektualnie, ale chyba sztab nie pozwoli. Lewica jest jednak konserwatywna.
Błędy kandydatów to w dużej części błędy ich sztabów - PO ma z tym największe kłopoty. Pytanie: kto rządzi - stawiane na tym etapie kampanii - mocno bulwersuje. W PiS-ie też można je zadać, ale wiadomo, że rządzi Kaczyński - gdy w przypadku sztabu Komorowskiego nie jest to oczywiste. Błędem PO jest niedobre hasło: 'zgoda' jest kategorią miękką i nie musi wiązać się z 'bezpieczeństwem'. To ostatnie natomiast rozmywa się - bo przecież nie chodzi tylko o zabezpieczenie przed wojną. A co z bezpieczeństwem socjalnym, gdzie jesteś lewico, czemu nie przejęłaś hasła?
Kłopot w tym, że mamy do czynienia z kampanią braku wiary w sukces: wszyscy występujący pracują na pół gwizdka, bo wiedzą, że mają małe szanse. Urzędującemu prezydentowi nie chce się walczyć, bo ktoś przekonywał go, że na pewno wygra. PiS będzie miotał się i prowadził coraz bardziej agresywną kampanię, licząc na cud przy urnach (nie taki znowu niemożliwy). Ten konstrukt zbudowali politycy, rzecz jasna, gdy rekomendowali z partii drugi garnitur postaci - bo nawet nie osobowości. Słowem: demokracja w niebezpieczeństwie.
Marzy mi się 'zejście' kampanii do internetu, do platform społecznościowych (Platforma na platformę...). Będzie wtedy agresywnie, ale można zapanować nad żywiołem. Ale za to nie można ściemniać. Mamy czas: każde hasło jest prześwietlane, każdy kontekst wyjaśniany. Tworzą się nowe związki oparte na logice, a nie na retoryce. Retoryka powinna wspomagać merytoryczny wywód - teraz wydaje mi się, że te dwie kategorie nie spotykają się.
Prof. Wiesław Godzic, medioznawca ze Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej
