Korzystny wpływ aktywności fizycznej na tworzenie połączeń nerwowych (synaps) i na sprawność umysłową został wcześniej potwierdzony w badaniach na myszach. Jednak znacznie trudniej wykazać go w badaniach na ludziach.
Naukowcy pod kierunkiem dr Kaitlin Casaletto z University of California w San Francisco wykorzystali dane pozyskane w ramach projektu Memory and Aging Project prowadzonego na Rush University w Chicago. Śledzono w nim aktywność fizyczną seniorów, którzy zgodzili się oddać po śmierci swoje mózgi do badań. Łącznie analizą objęto 404 starsze osoby.
Okazało się, że seniorzy, którzy zachowali większą aktywność fizyczną, mieli też wyższy poziom białek tzw. presynaptycznych (tj. obecnych w błonie presynaptycznej połączenia nerwowego), takich jak syntaksyna, synaptogamina-1, synaptofizyna. Białka te regulują wydzielanie neuroprzekaźników, a tym samym przekazywanie sygnałów między neuronami. We wcześniejszych badaniach wykazano, że ludzie, którzy mieli wyższe stężenie tych białek w mózgu po śmierci, dłużej zachowywali sprawność umysłową w starszym wieku.
W najnowszym badaniu wyższy poziom dobroczynnych białek wykrywano nie tylko w hipokampie, który odpowiada za pamięć, ale też w innych obszarach mózgu związanych z procesami poznawczymi.
Co więcej naukowcy zaobserwowali zależność między większą aktywnością fizyczną a wyższym poziomem białek korzystnych dla procesów poznawczych niezależnie od obecności w mózgu toksycznych białek (jak amyloid czy białko tau) mających związek z chorobą Alzheimera i innymi chorobami neurodegeneracyjnymi.
„Nasza praca jako pierwsza wykorzystuje dane dotyczące ludzi, by wykazać, że regulacja białek synaptycznych ma związek z aktywnością fizyczną i może wpływać korzystnie na wyniki poznawcze” – skomentowała dr Casaletto.
Jej zdaniem utrzymywanie integralności połączeń między neuronami może być niezbędne w zapobieganiu demencji, ponieważ funkcjonowanie synaps jest kluczowe dla procesów poznawczych.
