Nazwisko Bachurskiego pojawiło się w pierwszej części „Resortowych dzieci”, poświęconej przedstawicielom mediów w Polsce. Piotra Bachurskiego (obecnie jest on redaktorem naczelnym i wydawcą "Warszawskiej Gazety") opisano jako „akcjonariusza w spółce Polska Korporacja Handlowa” i powiązano go z Rudolfem Skowrońskim i „komunistyczną bezpieką” w PRL. W lutym 2014 roku Bachurski oskarżył wszystkich autorów książki Dorotę Kanię, Jerzego Targalskiego i Macieja Marosza o zniesławienie. Bachurski domagał się przeprosin oraz 100 tys. złotych nawiązki.
30 listopada 2016 r. warszawski Sąd Rejonowy zdecydował o uniewinnieniu Jerzego Targalskiego oraz Macieja Marosza. Dorotę Kanię uznał jednak za winną zarzucanego czynu i zasądził publikację przeprosin, podanie wyroku do publicznej wiadomości oraz zapłatę 10 tys. złotych. Umieszczenie informacji o Bachurskim w książce uznał za działanie umyślne i w celu poniżenia w opinii publicznej oraz spowodowania utraty zaufania potrzebnego do wykonywania danego stanowiska i rodzaju działalności. Stwierdzenia inkryminowane przypisano właśnie Kani. Ta zapowiedziała apelację.
Sąd Okręgowy w Warszawie wydał w piątek wyrok prawomocnie uniewinniający Dorotę Kanię. - Twierdziliśmy, że dziennikarze dochowali należytej staranności, wskazywaliśmy, że czyn z art. 212 nie został popełniony, zaistniał brak winy, brak zamiaru poniżenia, a także - brak samego czynu zabronionego – powiedział Maciej Zaborowski, obrońca Doroty Kani.
Książka „Resortowe dzieci. Media” pojawiła się na rynku w grudniu 2013 roku. Wydawcę i autorów pozywali m.in. Jacek Żakowski i Monika Olejnik. Żakowski wygrał proces cywilny o naruszenie dóbr osobistych, zaś Olejnik zawarła z wydawcą ugodę.
