Jacek Barcz zmarł w poniedziałek 16 września. W ostatnim okresie zmagał się z chorobą nowotworową.
W mediach społecznościowych pożegnali go znajomi. - Blisko pół wieku obijaliśmy się o siebie zawodowo i towarzysko. 18 sierpnia ostatni raz rozmawialiśmy przez telefon umawiając się na "za miesiąc", aby przygotować 2. wydanie albumu, do którego Jacek robił uzupełniające zdjęcia, bo do wydania 1. robił wszystkie. A dzisiaj... Jacku, wszak inaczej się umawialiśmy! Inaczej... Drogi Jacku, album wydamy i niech będzie on Twoim pożegnaniem - napisał Marek J. Zalewski.
- Jeszcze w kwietniu był u nas na kolacji, widzieliśmy się kilka tygodni temu. Znaliśmy się ze szlaków dziennikarskich i nie tylko z pół wieku chyba... Był strasznie fajnym facetem - stwierdził Jarosław J. Szczepański. - W moim okresie przyszedł do Sztandaru. Rekomendował Go nieżyjący już, niezastąpiony Poldek Dzikowski. Jacek wychował się wśród gwiazd fotoreportażu i sam stał się gwiazdą. Zawsze podziwiałem Jacka za jego talent, zmysł obserwacyjny i poszanowanie dla piękna. Wykonał wiele wspaniałych zdjęć, które przeszły do dorobku i historii polskiego fotoreportażu - opisał Andrzej Ziemski.
- Jego odejście to wielka strata dla polskiego dziennikarstwa. W maju widzieliśmy się na kolejnym spotkaniu Sztandarowców, które cyklicznie odbywają się w Szwejku. Jacek tryskał humorem i świetną pamięcią naszych wspólnych, trudnych lat. Umawialiśmy się na jesień, na kolejne spotkanie. Jacek na pewno będzie tam z nami! - dodał.
Jacek Barcz pracę jako fotoreporter zaczął w Centralnej Agencji Fotograficznej. Potem był związany ze „Sztandarem Młodych” i „The Warsaw Voice”. Przez wiele lat pełnił funkcję zastępcy przewodniczącego sekcji autorów prac fotograficznych w ZAIKS-ie.
- Charakterystyczne zdjęcie Stefana Kisielewskiego w radosnym grymasie z wyciągniętym językiem jest jedną z bardziej rozpoznawalnych fotografii Jacka Barcza. Nic dziwnego, bo właśnie portrety były jego domeną, choć z równą pasją oddawał się również reporterskim relacjom (choćby cykl zdjęć „ORMO Czuwa”). Lubił dokumentować otaczającą go rzeczywistość nadając swoim pracom charakterystycznego rysu - napisano o nim w serwisie internetowym ZAIKS-u.
