Juliusz Rawicz urodził się w 1936 roku. W latach 1959-73 pracował w “Życiu Warszawy”. Na początku lat 70. współtworzył i redagował "Życie i Nowoczesność", dodatek do tego dziennika. Na polecenie najwyższych władz PZPR został zwolniony, dostając wilczy bilet. Potem pracował m.in. w "Przeglądzie Technicznym". Działał w podziemiu. Współtworzył "Spectactora" i "Gazetę Niecodzienną". W 1989 roku znalazł się wśród założycieli "Gazety Wyborczej". Do 2007 roku pełnił funkcję zastępcy redaktora naczelnego tej gazety.
- Przez cały czas towarzyszył nam jako autorytet moralny. Każdy z nas słuchał uważnie jego sądów o tekstach i o ludziach; o tym, co uczciwe, a co podłe. Jednocześnie Julek był zawsze zawziętym obrońcą dziennikarzy przed ich szefami. Najbardziej wyrozumiały i skłonny do wybaczania - pisał Adam Michnik z okazji 75. urodzin Juliusza Rawicza. - Ten wspaniały redaktor jest człowiekiem niedzisiejszych już cnót. Rozmawiając z nim i spierając się, wciąż miałem przekonanie, że jego zdaniem można zmieniać poglądy i oceny, ale nie wolno handlować zasadami. Myślę, że tę postawę przyswoił naszemu zespołowi. Ma on w sobie coś z łagodnego herosa cnót elementarnych.
Juliusz Rawicz zmarł w poniedziałek.
- To dla nas najstraszniejsza ze strasznych wiadomości. Był jednym z twórców "Gazety". Uczył nas dziennikarskiego fachu z najlepszych polskich szkół i etosu najlepszej tradycji tego zawodu. Był duszą naszej redakcji i jej sumieniem. Najlepszym redaktorem na świecie - napisała redakcja “Gazety Wyborczej” w tekście pożegnalnym.
Z danych ZKDP wynika, że sprzedaż ogółem „Gazety Wyborczej” w kwietniu 2013 wyniosła 210 164 egz., po dużym spadku (więcej na ten temat).
