Weneckie Biennale to jedno z najważniejszych i mających najdłuższą tradycję kulturalnych wydarzeń na świecie. Z początkami sięgającymi końca dziewiętnastego wieku, obejmuje między innymi wystawy poświęcone architekturze, organizowane raz na dwa lata, na zmianę z Biennale skupiającym się na sztuce. Tegoroczne La Biennale Architettura rozpoczęło się w sobotę 25 maja i będzie trwać do niedzieli 25 listopada. Ekspozycje są zlokalizowane w dwóch miejscach we wschodniej części Wenecji – w Arsenale, niegdyś, w epoce przedindustrialnej, największym ośrodku produkcyjnym na świecie, i w parku Giardini, gdzie znajdują się stałe pawilony narodowe. Reynaers Aluminium pojawi się w obu tych lokalizacjach.
Głównymi kuratorami 16. Biennale są architektki Yvonne Farrell i Shelley McNamara, a opracowanym przez nie hasłem przewodnim – Freespace. Zgodnie z ich koncepcją, w tym roku tematyka wystaw ma się koncentrować na przestrzeniach publicznych i ogólnodostępnych.
Renowacja i rozbudowa, czyli Z33
Włoska architektka Francesca Torzo, na zaproszenie głównych kuratorek, prezentuje w Arsenale instalację opowiadającą o projekcie własnego autorstwa, Z33 House for Contemporary Art w Hasselt w Belgii. To realizowana właśnie renowacja i rozbudowa kompleksu zabudowań, należącego niegdyś do laickiego stowarzyszenia religijnego beginek. Nowa przestrzeń wystawiennicza powstaje przy istniejącym już budynku, który zamieniono na muzeum w latach 50. Francesca Torzo potraktowała swój obiekt jako wyspę w miejskiej tkance, podkreślając granice ścianami z 34 494 ręcznie wykonanych cegieł. Na wystawie w Wenecji będzie można zobaczyć modele obiektu, ale też prototypy jego fragmentów w skali 1:1, w tym część fasady, w której zastosowano lekki wizualnie system okienny Slim Line 38 firmy Reynaers Aluminium.
Dzielnica Europejska w belgijskim pawilonie
Systemy Reynaers Aluminium zostały wykorzystane również w belgijskim pawilonie, którego projektantami są Traumnovelle i Roxane Le Grelle. Tytuł belgijskiej wystawy to Eurotopia, a jej tematyka wiąże się z ideami wiążącymi Unię Europejską, ale opisuje też relacje – nie tylko architektoniczne – pomiędzy Dzielnicą Europejską a pozostałymi częściami Brukseli.
