Koty związały swoje losy z człowiekiem, kiedy na obszarze Żyznego Półksiężyca, nad rzekami Eufrat i Tygrys, ludzie po raz pierwszy zaczęli uprawiać ziemię. To wtedy człowiek udomowił kota albo, jak kto woli, kot udomowił człowieka.
Koty okazały się pożyteczne jako zwierzęta zwalczające gryzonie, dobierające się do magazynowanego przez rolników zboża.
Następnie z Mezopotamii koty powędrowały z ludźmi do innych miejsc na świecie – dowodzą naukowcy z University of Missouri (USA) na podstawie badań genetycznych.
Genetycy Leslie A. Lyons i Thomas Juba przebadali ok. 200 genetycznych markerów kociego DNA na podstawie próbek zebranych z obszaru Żyznego Półksiężyca, Europy, Azji i Afryki.
Niektóre inne zwierzęta, takie jak konie czy bydło, udomowione były kilka razy w różnym czasie i różnych miejscach na świecie. W przypadku kotów było inaczej. Analizy genetyczne dowodzą, że udomowiono je tylko raz.
Naukowcy dodają jednak, że o kotach można mówić jako o zwierzętach pół-udomowionych. Jeśli wypuści się koty w dziką przyrodę, będą tam polować i rozmnażać się, potrafią bowiem przetrwać bez człowieka. W odróżnieniu od psów i wielu innych udomowionych gatunków człowiek nie zmienił tak radykalnie zachowania kotów.
