Nie żyje Andrzej Werner. W swoich publikacjach badał m.in. moralne i polityczne dylematy polskiej literatury czasu wojny i PRL. Jego prace miały wpływ na polską humanistykę zarówno w czasach PRL-u, jak i po 1989 roku. O śmierci krytyka poinformował portal Filmpolski.pl.
Andrzej Werner ukończył studia na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego. Był profesorem w Instytucie Badań Literackich PAN, w warszawskiej Akademii Teatralnej oraz wykładowcą Wolnego Uniwersytetu Berlina.
Andrzej Werner autorem książek i publicystą prasowym
Jest autorem książek „Zwyczajna apokalipsa: Tadeusz Borowski i jego wizja świata obozów”, „Polskie, arcypolskie…”, „Pasja i nuda”, „Dekada filmu”, „Krew i atrament”, „To jest kino”, „Wysoko, nie na palcach: o pisarstwie Jana Józefa Szczepańskiego”. Za tom esejów „Polskie, arcypolskie…" otrzymał Nagrodę „Solidarności” Wydawców w 1987 roku. Publikował m.in. w „Filmie”, „Dialogu”, „Kinie” i „Kwartalniku Filmowym”.
WIDEO
Werner był opozycjonistą w czasach PRL-u, współpracownikiem Komitetu Obrony Robotników i prasy niezależnej. W latach 1978-79 był redaktorem naczelnym czasopisma "Film na Świecie". Publikował w „Biuletynie Informacyjnym KSS „KOR”, „Głosie”, „Krytyce”. W latach 80. pełnił funkcję kierownika literackiego Zespołu Filmowego „Rondo”, prowadzonego przez Wojciecha Jerzego Hasa.
Publikował w prasie drugiego obiegu, m.in. „Kulturze niezależnej”. Prowadził wykłady „Ideowe oblicze polskiego kina” w Towarzystwie Kursów Naukowych. Należał do kierownictwa Niezależnej Oficyny Literackiej Nowa. Publikował tam również własne teksty.
13 grudnia 1981 roku został internowany. Do 23 grudnia tego samego roku przebywał w Ośrodku Internowania w Jaworzu.
WIDEO
Po 1989 roku kierował działem krajowym miesięcznika „Kino”. Był także dyrektorem artystycznym Lubuskiego Lata Filmowego.
Andrzej Werner był wieloletnim przewodniczącym Koła Piśmiennictwa Filmowego Stowarzyszenia Filmowców Polskich oraz członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich i Polskiego PEN Clubu. W 2003 roku został konsultantem filmu „Tadeusz Borowski 1922-1951-2003”.
Opozycjonista został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Wolności i Solidarności oraz zdobył Nagrodę Stowarzyszenia Filmowców Polskich za wybitne osiągnięcia artystyczne.
Prywatnie był ojcem eseisty i krytyka filmowego Mateusza Wernera.
