„Z jakiegoś powodu, istnieje przekonanie, że odpowiednim, a może też i najlepszym rzecznikiem prasowym w najwyższych urzędach centralnych np. Kancelaria Prezydenta powinien być dziennikarz. Jeszcze lepiej byłoby gdyby takim rzecznikiem została kobieta. Najlepiej zaś aby miała znaną, budząca sympatię twarz(...)” – pisze Ciszewski.
„Trop dziennikarski przy poszukiwaniu rzecznika dla Prezydenta czy też najwyższych urzędów, nie wydaje się do końca słuszny. W takiej konstrukcji zaszytych jest na stałe kilka pułapek, groźnych tak naprawdę dla obu stron. Na ogół większość tych zagrożeń moglibyśmy określić mianem „miękkich”, mimo, że stanowisko i miejsce w strukturze osoby delegowanej do kontaktów z mediami jest precyzyjnie opisane. Można by zatem w teorii oczekiwać, że polityka informacyjna będzie działała jak dobrze naoliwiona maszyna (...)” – dodaje autor.
Wśród największych zagrożeń dla urzędów centralnych związanych z zatrudnieniem dziennikarza na tego rodzaju stanowisko, Ciszewski wymienia między innymi niedostateczne doświadczenie polityczne potencjalnego kandydata, zbyt powierzchowną wiedzę na temat uregulowań prawnych, polityki wewnętrznej i międzynarodowej.
Z drugiej strony pułapki czyhają także na dziennikarza, który zdecyduje się na zmianę profesji np. praca przysłowiowe „48 godzin dziennie i osiem dni w tygodniu”, utożsamienie na stałe, bez względu na jego poglądy, z daną opcją polityczną czy po zakończeniu misji możliwe problemy z powrotem do wcześniejszego zajęcia.
Cały artykuł jest dostępny pod adresem: http://www.ciszewskiblog.pl/?p=701
Dodatkowe informacje: Jerzy Ciszewski Ciszewski PR tel: 22 488 41 50 email:jciszewski@publicrelations.pl
