Przedmiotem wniosku o ukaranie spółki była reklama radiowa, wktórej przedstawiona została rozmowa pomiędzy synem a ojcem -emerytem. Jednoznacznie zasugerowano, że rodzic boryka się zkłopotami finansowymi.
Według skarżącego konsumenta spot był sprzeczny z dobrymiobyczajami i dyskryminował osoby starsze. Jego autorom zarzucono,że reklama "poniża emerytów i w szczególności przyszłych emerytów,a także promuje zachowania dzieci, pozbawione szacunku dla osóbstarszych".
Przedstawiciele ING Nationale-Nederlanden odpowiadali, żeintencją funduszu nie było obrażanie ani narażanie dóbr osobistychkonsumentów, a w szczególności osób starszych. Argumentowano, żedobro tych ostatnich, ze względu na prowadzoną działalność, leżyfunduszowi wybitnie na uwadze. Zdaniem spółki, celem kampanii byłowzbudzenie zainteresowania ewentualnych klientów wysokością ichprzyszłych emerytur, które mimo przeprowadzonej reformy emerytalnejmogą okazać się niedostatecznie wysokie.
Komisja Etyki Reklamy oddaliła skargę uznając, że reklama "niepromuje negatywnych wzorców zachowań i nie uwłacza emerytom, atakże nie poniża osób starszych". W orzeczeniu Zespołu orzekającegoznalazło się uzasadnienie, że spot, "mając za zadanie budowanieświadomości wśród obywateli, przestrzega przez sytuacjami, któremogą wystąpić w przyszłości, jeśli Ťprzyszli emeryciť wcześniej niepomyślą o inwestowaniu w swoją emeryturę."
