O śmierci Adama Gocela poinformowała w środę w mediach społecznościowych Joanna Warecha, przez ponad dwie dekady związana z Telewizją Polską. - Adamie! Dziękuję za wszystko. Byłeś cudownym szefem, mistrzem, przyjacielem. Nigdy nie byłeś obojętny na los drugiego człowieka - podkreśliła.
Adam Gocel z wykształcenia był lekarzem weterynarii, pracował w tym zawodzie przez kilka lat, m.in. w Maroku. Natomiast z Telewizją Polską i Polskim Radiem był związany przez trzy dekady.
Pracę w TVP zaczął w redakcji rolnej. Był pomysłodawcą i gospodarzem emitowanego od 1984 roku programu „Piłkarska kadra czeka”, w którym pokazywano dzieciom, jak trenować piłkę nożną, i objaśniano przepisy. Ponadto we współpracy ze strukturami PZPN organizowano turnieje dla drużyn z małych wsi.
Cykl był na antenie przez 8 lat. Każdego roku w związanych z nim rozgrywkach uczestniczyło nawet 100 tys. młodych piłkarzy. - Mam bardzo miłej wspomnienia związane z tym programem. Pochodziłem z małej wioski. Grałem w klubie LKS Garbarz Zembrzyce. Awansowaliśmy do mistrzostw Polski organizowanych dla małych klubów ze wsi. Przez Piłkarską kadrę czeka" wieku chłopców weszło do ekstraklasy. W tej kadrze grał między innymi Jurek Brzęczek. Ten program pokazywał młodym chłopcom z małych miejscowości, że można żyć inaczej - wspominał Adam Gocel wiele lat później na antenie TVP2.
Za „Piłkarska kadra czeka” w 1987 roku otrzymał Złoty Ekran. - Program zdjęto z anteny, bo wieś była biedna i brzydka. Nie mogłem przecież pudrować boisk. Pokazywałem takie życie, jakie było - podkreślał Gocel.
weszlo.fm
•
SzamoWołka #19 - Wołosik, Szamotulski, Gocel
Po rozstaniu z mediami Adam Gocel został bioenergoterapeutą, napisał o tym książkę „Moje trzecie życie”. - Energia płynąca przez niego przywróciła zdrowie ok. 200 ciężko chorym na nowotwory, cztery osoby wybudziła ze śpiączki, czteroletniej dziewczynce zlikwidowała - nieuleczalnego - glejaka mózgu (teraz ma 17 lat), pięciorgu chorym na - nieuleczalne - stwardnienie rozsiane zlikwidowała chorobę. Setkom przyniosła ulgę w cierpieniu. Dzięki tej energii narodziło się czternaścioro dzieci, a setki ludzi zapomniało o migrenie i depresji – wyliczał w swoim biogramie.
Adam Gocel napisał kilkadziesiąt opowiadań (ukazały się m.in. w zbiorze „Portrety w marokańskim słońcu”) i reportaży prasowych. W 1998 roku otrzymał Order Zasługi dla Rolnictwa Francuskiego.
