O śmierci Karola Szaładzińskiego poinformowało w środę Wydawnictwo Miejskie Posnania. Karol Szaładziński pracował tam w latach 2011-2014, m.in. w redakcji „Kroniki Miasta Poznania”. Potem, do 2019 roku był redaktorem naczelnym miesięcznika „POZnan*. Informator Samorządowy Metropolii Poznań”.
Pracę w mediach zaczął w latach 90. W 1992 roku dołączył do redakcji „Gazety Poznańskiej”, a po trzech latach przeszedł do poznańskiego zespołu „Gazety Wyborczej”, z którym był związany do 2009 roku, jako redaktor i sekretarz redakcji.
Karol Szaładziński pasjonował się historią. W 2008 roku opracował cykl zeszytów „Powstanie Wielkopolskie” wydanych przez „Gazetę Wyborczą”. Jest też współautorem dwóch książek o powstaniu wielkopolskim. W 2006 roku doprowadził do ściągnięcia z Anglii i przekazania poznańskiemu muzeum Czerwca’56 koszulki w której zginął Romek Strzałkowski – najmłodsza ofiara tamtych wydarzeń.
Szaładziński prowadził warsztaty dziennikarskie na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu oraz w Wyższej Szkole Nauk Humanistycznych i Dziennikarstwa w Poznaniu. Był prezesem fundacji A To Historia!, współtworzył Muzeum Rycerzy i Żołnierzyków w Toruniu.
Zmarły dziennikarz angażował się w akcje charytatywne. – Podczas pracy w poznańskiej redakcji „Gazety Wyborczej” dwukrotnie był odpowiedzialny za zorganizowanie pomocy ludziom poszkodowanym przez wielkie powodzie w Polsce. W roku 1997 kierował akcją pomocy dla Opola. Podczas powodzi w roku 2001 organizował i koordynował pomoc dla podkarpackiego Rożnowa – wyliczono w jego biogramie na stronie fundacji A To Historia!
– W latach 2003 i 2004 r. był inicjatorem i współwykonawcą akcji pomocy Sergiejowi Hamykowi z Lwowa na Ukrainie, który podczas tragicznego pokazu lotniczego na lotnisku we Lwowie stracił nogę, kiedy na publiczność spadł samolot wojskowy. Siergiej przyjechał do Poznania, gdzie dostał nowoczesną protezę i przeszedł rehabilitację, która pozwoliła mu wrócić do normalnego życia i odzyskać pracę – dodano.
