Komentarz Moniki Fedorczuk, ekspertki Konfederacji Lewiatan
Wstępne dane za wrzesień są potwierdzeniem wysokiego, utrzymującego się od dłuższego czasu, zapotrzebowania na pracę. Mimo iż stopa bezrobocia pozostała na tym samym poziomie co w sierpniu, spadła liczba bezrobotnych, co samo w sobie jest pozytywnym zjawiskiem (obecnie w powiatowych urzędach pracy zarejestrowanych jest 948 tys. osób). Stopa bezrobocia jest obliczana jako relacja między liczbą bezrobotnych a liczbą osób aktywnych zawodowo. Obecnie mamy sytuację, w której stopa bezrobocia pozostaje bez zmian, a jednocześnie spada liczba bezrobotnych, co de facto jest również wskaźnikiem spadku liczby osób pracujących, a w praktyce może oznaczać dalsze nasilanie się problemu dostępności pracowników.
Dość często przywoływanym lekarstwem na problemy pracodawców z zapewnieniem odpowiedniej liczby osób do pracy jest aktywizacja osób biernych zawodowo, również tych którzy zrezygnowali z poszukiwania pracy z powodu wieloletnich negatywnych doświadczeń w tym zakresie. Aby osoby pozostające poza rynkiem pracy wróciły do zatrudnienia, należy zaoferować skuteczne i adekwatne do bieżących potrzeb narzędzia podnoszenia i potwierdzania kompetencji, znacznie wykraczające poza obecnie dostępne w urzędach pracy formy aktywizacji. Warto również zauważyć, że w obszarze zainteresowania publicznych służb zatrudnienia powinny znaleźć się nie tylko osoby, które mają status bezrobotnego, ale również te, które nie zarejestrowały się z różnych względów w powiatowym urzędzie pracy, ale równocześnie nie pracują.
Niska stopa bezrobocia nie może stanowić pretekstu do ograniczania wydatków z Funduszu Pracy na aktywne programy przeciwdziałania bezrobociu. Stosunkowo dobra sytuacja na rynku pracy stanowi okazję do skierowania wsparcia do tych osób, które bez celowanego i przemyślanego wsparcia samodzielnie na rynek pracy nie wrócą. Te wydatki zaowocują w przyszłości lepszym stanem systemu emerytalnego i zmniejszonymi potrzebami w ramach pomocy społecznej.
