Polskie Przedsiębiorstwo Wydawnictw Kartograficznych i Nowa Era zawarły nielegalne porozumienie wykluczające konkurowanie między nimi przez 10 lat. Za naruszenie przepisów antymonopolowych Prezes UOKiK Cezary Banasiński nałożył na przedsiębiorców kary o łącznej wysokości ponad 100 tys. zł.
30 lipca 2003 r. Polskie Przedsiębiorstwo Wydawnictw Kartograficznych sprzedało wydawnictwu edukacyjnemu Nowa Era część swojego majątku. W wyniku zawartej umowy przejęła ona działalność prowadzoną dotąd przez PPWK na rynku publikacji szkolnych – między innymi nabyła prawa autorskie do wydawnictw kartograficznych wykorzystywanych w edukacji, znaki towarowe oraz know-how opracowane na potrzeby projektów wydawniczych związanych ze szkolnictwem.
Równocześnie spółki uzgodniły, że przez 10 lat nie będą podejmować żadnej działalności konkurencyjnej wobec siebie. Ustalono, że na rynku wydawnictw edukacyjnych działać będzie jedynie Nowa Era, natomiast w zakresie kartografii użytkowej – wyłącznie PPWK.
Spółki wzajemnie zobowiązały się między innymi, że nie będą prowadzić działań marketingowych i promocyjnych ani tworzyć systemów sprzedaży kierowanych do grup odbiorców zastrzeżonych dla drugiej strony. Za naruszenie zakazu konkurencji przedsiębiorcy ustalili karę umowną w wysokości 8 mln złotych.
Podejrzewając możliwość naruszenia prawa, UOKiK wszczął w tej sprawie postępowanie wyjaśniające, a następnie – 10 grudnia 2003 roku – antymonopolowe. Na podstawie zgromadzonego materiału, Prezes Urzędu uznał, że zapisy dokonujące podziału rynku między PPWK a Nową Erą nie są wyłącznie „ozdobnikami umów” (jak utrzymywała jedna ze stron), lecz prowadzą do faktycznego wyłączenia konkurencji między przedsiębiorcami na okres wielu lat.
Postanowienia umowy między PPWK i Nową Erą zakładały ograniczenie konkurencji między tymi spółkami w stopniu, który nie był uzasadniony charakterem transakcji zakupu przez Nową Erę części majątku PPWK. Z kolei wysoka kara pieniężna musiała skutecznie zniechęcać spółki od podejmowania jakichkolwiek działań naruszających ustalone w umowie reguły. Tego typu porozumienia zakazane są zarówno przez polskie, jak i wspólnotowe regulacje antymonopolowe.
Biorąc pod uwagę powyższe, Prezes UOKiK nałożył na przedsiębiorców kary pieniężne w łącznej wysokości ponad 100 tys. złotych. Przy ustalaniu jej wymiaru wzięto pod uwagę z jednej strony represyjną i prewencyjną funkcję kary, z drugiej zaś okoliczność, że spółki 16 lipca 2004 roku dobrowolnie podpisały aneks zmieniający kwestionowane postanowienia i dostosowujący umowę do wymogów prawa. Nie bez znaczenia był również fakt, że żadna ze spółek nie była dotychczas karana za praktyki antykonkurencyjne.
Decyzja nie jest prawomocna – przysługuje od niej odwołanie do Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.
