Wyemitowany 1 czerwca program w holenderskiej telewizji BNNokazał się mistyfikacją. Choć oczekujący na organy uczestnicyrzeczywiście byli chorzy, od początku wiedzieli, że dawczyni jestaktorką. Celem emisji było uwrażliwienie społeczeństwa na problemprzeszczepów.
Holenderski bank dawców organów poinformował w poniedziałek, żew ciągu półtora tygodnia po wyemitowaniu programu około 43 tys.osób ściągnęło przez Internet formularz decyzji w sprawieprzeszczepienia po śmierci ich organów. Do tej pory nadesłano 12tys.
Zwykle bank dawców otrzymuje co miesiąc 3-4 tys. formularzy, wktórych obywatele deklarują, czy chcą zostać po śmierci dawcami,czy też wolą pozostawić tę decyzję swoim bliskim. Spośród 5,1 mln zarejestrowanych w banku osób około 56 proc. zadeklarowało, że chcąoddać swoje organy potrzebującym.
Według holenderskiego ministerstwa zdrowia 64 proc. znadesłanych po programie 12 tys. formularzy to nowe zgłoszenia, areszta to korekty poprzednich decyzji.
W trakcie czerwcowego programu cierpiąca rzekomo na raka mózgu37-letnia Liza miała podjąć decyzję, której z trzech ciężko chorychosób uratować życie. Przy wyborze kierować się miała życiorysamikandydatów, rozmowami z nimi oraz ich bliskimi, a także nadsyłanymiw SMS-ach poradami telewidzów.
Uczestnicy programu mieli od 19 do 36 lat. Na antenieprzedstawiono ich prawdziwe życiorysy oraz historie ich chorób.Wszyscy mieli już za sobą nieudane przeszczepy.
Według publicznej telewizji BNN, w której zrodziła się koncepcjatego programu, miał on zwrócić uwagę na narastający niedobórorganów do przeszczepów i wydłużającą się w związku z tym listęoczekujących na operacje.
