Monika Luft

Motto życiowe: żeby było miło

Data i miejsce urodzenia: dawno temu w Warszawie

Studia: iberystyka, UW

Moje pierwsze zarobione pieniądze: wynagrodzenie, które otrzymałam jako siedmiolatka za rolę Emilki w „Nocach i dniach” Jerzego Antczaka – kupiłam sobie rower marki Wigry

Moja pierwsza praca w mediach: dla mediów polskich – streszczenia zagranicznych artykułów w branżowym piśmie poświęconym spółdzielczości; dla zagranicznych – praca z ekipą telewizji hiszpańskiej TVE podczas II pielgrzymki papieża Jana Pawła II do Polski

Mój pierwszy materiał: reportaż dla telewizji hiszpańskiej o sytuacji w Polsce po objęciu urzędu premiera przez Tadeusza Mazowieckiego; ze wszystkich nakręconych materiałów montażyście oraz szefom redakcji najbardziej podobał się obraz furmanki ciągniętej przez konia na tle zachodzącego słońca

Do tej pory pracowałam w: wielu miejscach, ale tylko w TVP przez trzy lata na etacie (z ośmiu, które spędziłam w telewizyjnej Jedynce)

Moja praca to: codzienny ścisły kontakt z komputerem… ale też czytanie, zbieranie materiałów, podróże

Nie chciałabym pracować dla: bezdusznej korporacji

Szefem jestem: sama dla siebie

U pracowników cenię: lojalność

Nie przyjęłabym do pracy: tylko paru osób spośród tych, z którymi zdarzyło mi się współpracować

Konkurencja to: autorzy poruszający się w kręgu literatury popularnej

Czuję satysfakcję, gdy: uda mi się skończyć pisać trudną scenę Najbardziej stresuje mnie: bezradność

Największe życiowe osiągnięcie: ciągle przede mną

Największa życiowa porażka: staram się o nich nie pamiętać

Hobby: konie arabskie

Sporty ekstremalne dla mnie to: oglądanie polskich seriali – oczywiście poza „Gliną” i „Oficerem”

Wakacje spędzam: u końskiego boku

W kuchni moją specjalnością jest: tortilla de patatas

Seks to dla mnie: sprawa moja i mojego partnera

Religia w moim życiu: wspomnienie z dzieciństwa

Pensja wystarcza mi na: pensja? nie dostaję pensji!

Telefon komórkowy to dla mnie: coś, czego szukam desperacko, gdy słyszę znajomą melodię

Brzydzę się: służalczości

Zazdroszczę: gdy to komuś mówię, to znaczy, że kłamię

Boję się: chorób

Marzę o: wyhodowaniu zwycięzcy Czempionatu Koni Arabskich w Paryżu

Internet to dla mnie: narzędzie pracy

Polityka to dla mnie: dziwny świat, w którym często chronią się ci, którzy nie umieją spełnić się w żadnej normalnej dziedzinie

Czytanie gazety zaczynam od: „dwójki” Ulubiona gazeta/czasopismo: Araber Journal – chciałabym zostać jego naczelną

Ulubiona audycja radiowa: słucham tego, co nadaje Radio PIN, gdy siedzę za kierownicą Ulubiony program w tv: telewizję oglądam tylko z obowiązku felietonistki – chyba że akurat lecą „Gotowe na wszystko” lub „Zagubieni”

Ulubiona książka: Mikołajek i inne chłopaki

Ulubiony obraz: wciąż go szukam

Ulubiona melodia: temat z „Ojca chrzestnego”

Ulubiony film: każdy z Clintem Eastwoodem i w jego reżyserii

Ulubiona strona internetowa: moja własna www.monikaluft.pl

Jestem: niezależna, co budzi wrogość jednych, zdziwienie drugich i życzliwość trzecich (ta ostatnia grupa jest najmniej liczna)