O śmierci Stanisława Cioka (ur. w 1957 roku) „Polityka” poinformowała we wtorek wieczorem. – Ostatnio zaczął podupadać na zdrowiu, ale mówił o tym niechętnie, trudno go też było namówić na lekarskie wizyty; zresztą jeszcze w grudniu wyglądał na człowieka z zestawem niedomagań typowych dla mężczyzny w Jego wieku. Zmarł nagle, w samotności – poinformowano w serwisie internetowym tygodnika.
Przypomniano, że Stanisław Ciok był związany z „Polityką” od lat 90. Jako fotograf debiutował w tygodniku „itd.” w 1985 roku, potem jego zdjęcia były publikowane w wielu tytułach polskich i zagranicznych.
– Należał do grona świetnych fotografów dokumentujących codzienne życie Polaków u schyłku PRL i w latach transformacji ustrojowo-społecznej. Był w swym fachu wręcz ortodoksyjny, fotografował tylko to, co zobaczył, co się zdarzyło naprawdę, odrzucał wszelkie inscenizacje. (Dlatego coraz gorzej czuł się w epoce selfie i wszechobecnych programów produkujących kadry fotograficzne) – opisano.
Dodano, że zmarły fotograf opowiadał dużo anegdot. – Ze swych licznych podróży służbowych przywoził opowieści komiczne, ale też bystre obserwacje społeczne. Dzięki temu bywał duszą towarzystwa – stwierdzono.
– Wielu z nas, zwłaszcza reportażystów, zapamięta Cioka na zawsze jako niezrównanego kompana i przyjaciela, również w pracy. Sprawiał, że niemal każde wspólne przedsięwzięcie stawało się przygodą. Udowadniał całym sobą, że praca nie wyklucza przyjaźni, a przyjaźń – zgodnej współpracy – podkreślono.
