Sakiewicz po raz kolejny przekroczył granicę. Jak długo KRRiT będzie udawać, że tego nie widzi? [OPINIA]

Jesteś z branży mediów, marketingu i PR? Obserwuj nas na LinkedIn.

W sobotę tuż po 15:00 policja dostaje pierwsze zgłoszenia, że w Krakowie doszło do strzelaniny (niebawem dowiemy się, że zginęło w niej sześć osób, a kilkanaście zostało rannych). Trzy minuty później funkcjonariusze wymieniają ogień ze sprawcą. Na miejscu jest 30 policyjnych załóg.

Tymczasem o 15:22 z krakowskiego rynku zaczyna nadawać Tomasz Sakiewicz. – Widzę rannych, zabitych, zwłoki na rynku, lądujące helikoptery, karetki. I cały czas nie widzę policji ani jednego policjanta. To jest coś nieprawdopodobnego, tylko straż miejska. Gdzie się podziała policja? – pyta po raz pierwszy Sakiewicz.

I tu popisowy numer naczelnego Republiki. Własną posturą zasłania policjanta stojącego za jego plecami. I z grobową miną rzuca: – Prawdopodobnie wszystkie rezerwy policji zostały wywiezione do Warszawy (pod Trybunał Konstytucyjny – red.).

O dwóch funkcjonariuszach, którzy udaremnili zamach i zostali ciężko ranni, nie wspomina. Za to kilkukrotnie mówi o "cudzoziemcach", którzy mieli być sprawcami ataku. – Pierwszy człowiek, który do mnie podszedł – zresztą nasz widz – poinformował mnie, że był to człowiek – po karnacji twierdził czy po języku – innej narodowości. Trzeba uważać z narodowością sprawcy – relacjonuje.

Nie informuje. Insynuuje. Upartyjnia tragedię. Buduje polityczną narrację. Dzieli. Straszy. Nie chodzi przecież o to, by opowiedzieć, co się wydarzyło. Chodzi o to, by podsunąć odbiorcom gotową historię, utkaną z domysłów, półprawd i kłamstw. Zgodną z politycznym przekazem, z obowiązkowym wskazaniem winnych. Nie o oddzielanie faktów od komentarzy tu chodzi. Przeciwnie – o mieszanie ich tak długo, aż odbiorca przestanie dostrzegać różnicę. Aż wszystko zleje się w jedną zatruwającą papkę.

"Tomasz Sakiewicz – po raz kolejny – udowodnił, że nie jest dziennikarzem" – napisała w swoim stanowisku Rada Polskich Mediów. I po raz kolejny przypomniała, jak ważne są media, które zamiast podsycać emocje, rzetelnie informują.

Jedni składają skargi do KRRiT – wśród nich ministra kultury Marta Cienkowska. Inni apelują o odebranie stacji koncesji (prof. Tadeusz Kowalski na naszych łamach zwrócił się do pozostałych członków Rady o "niezwłoczne podjęcie działań wobec Telewizji Republika") i wzywają reklamodawców do bojkotu. Są też tacy, którzy zastanawiają się, czy KRRiT jeszcze istnieje. Pytają, dlaczego nie zdejmuje "ochronnego parasola", który – jak zwracał uwagę prof. Kowalski – rozpięto nad Republiką.

Sakiewicz na krakowskim rynku był jeden. Ale w internecie natychmiast wyrasta mu całkiem pokaźny chór. Czytają z tej samej kartki. Jarosław Olechowski, szef wydawców Republiki, pisze o Kierwińskim i Tusku, którzy mieli "zorganizować sobie polityczną hucpę w Trybunale Konstytucyjnym, w którą zaangażowali tysiące policjantów. Tych funkcjonariuszy zabrakło dziś w Krakowie".

Jacek Karnowski, redaktor naczelny wPolsce24, na X dorzuca: "Przestępczość będzie nieuchronnie rosła, ponieważ rząd jest zajęty niszczeniem demokracji, a policja pacyfikowaniem Trybunału. Ten rząd musi odejść!"

Czy sami wierzą w to, co piszą? Nie wiem. Wiem za to, że doskonale wiedzą, czemu służy taki przekaz: podważają zaufanie do służb, państwa. Z tragedii robią narzędzie walki politycznej.

A przecież w najlepsze trwa "walka" o Trybunał Konstytucyjny (choć to akurat bardziej przypomina polityczny jarmark z Miłoszem Kłeczkiem w roli sprzedawcy roku). Trwa walka o medialną przyszłość, wpływy i pieniądze. Dzień później Sakiewicza w obronę bierze prezes PiS Jarosław Kaczyński.

A pracownicy stacji po raz kolejny robią to, co potrafią najlepiej: krytykę nazywają "festiwalem nienawiści wobec Republiki". Olechowski na X stawia diagnozę: "Cel jest prosty: wykorzystać szok po ataku w Krakowie, rządzący chcą wprowadzić w Polsce cenzurę. Tusk wie, że musi zniszczyć wolność słowa, bo inaczej nie utrzyma władzy".

Kiedy w niedzielę stacje telewizyjne kasują z ramówek programy rozrywkowe, przed Trybunałem Konstytucyjnym impreza Republiki trwa w najlepsze. Na czarnym pasku w tej stacji leci: "Razem dla ofiar zamachu w Krakowie – wsparcie dla rannych i rodzin zmarłych". Obok kod QR.

Ale zamiast żałoby narodowej Miłosz Kłeczek razem ze zgromadzonymi skanduje polityczne przyśpiewki: "Byle nie Tusk" i "do góry flagi".

A KRRiT, milcząc, daje na to zgodę.