– Do tej pory podczas dużego dodruku pieniądza, dokonanego właśnie przez Fed, byliśmy jednym z istotnych odbiorców globalnej nadpłynności, czyli tej dodatkowej sumy pieniądza, która pojawiła się światowym sektorze finansowym – mówi Marcin Mróz, główny ekonomista Grupy Copernicus. – Główne ryzyko odnosi się przede wszystkim do waluty. Złoty może wyraźnie ucierpieć, gdyby okazało się, że w gospodarce amerykańskiej jest dobrze, Fed zaczyna podwyższać stopy i zaczyna się stopniowe wycofywanie z rynków wschodzących, również z Polski.
Głównym czynnikiem ryzyka w przyszłorocznych inwestycjach jest więc kurs złotego, który i tak już stracił do dolara od czerwca ponad 10 proc. (skok z 3 zł do 3,35 zł). Znacznie mniej dotkliwy był spadek na euro, które także osłabiło się do dolara. Kurs tej waluty może – zdaniem ekonomisty – osiągnąć poziom ok. 4,25 zł. Obecnie jest to ok. 4,20 zł – od początku roku złoty do euro stracił bardzo nieznacznie, a był czas – w czerwcu – gdy euro kosztowało poniżej 4,10 zł.
– To nie jest duża deprecjacja z historycznego punktu widzenia, ryzyko kursowe wskazałbym jednak jako główny obszar związany z normalizacją polityki pieniężnej w Stanach – dodaje.
Przeciwwagą dla tej polityki banku centralnego USA może być działanie Europejskiego Banku Centralnego, który właśnie zaczyna program skupowania aktywów w celu zwiększenia płynności na rynku strefy euro.
– Może to ustabilizować sytuację na globalnych rynkach finansowych, które do tej pory bardzo mocno przyzwyczaiły się do takiej comiesięcznej kroplówki gotówkowej, którą dostawały od Fed – mówi Mróz. – Być może rolę tej kroplówki przejmie EBC, który wpuści trochę dodatkowej gotówki w rynek finansowy, co może oznaczać, że kraje, takie jak Polska, w mniejszym stopniu odczują negatywne konsekwencje decyzji Fed.
Program skupu aktywów w Eurolandzie potrwa co najmniej dwa lata, jak zapowiada prezes EBC Mario Draghi. Fed wspomagał amerykańską gospodarkę przez prawie 5 lat.
