Tomaszewski urzekał radiosłuchaczy i telewidzów niezwykle barwnymi opisami nie tylko samych wydarzeń sportowych, ale także towarzyszących im okoliczności. Jego komentarzy z dwunastu igrzysk olimpijskich letnich i zimowych w latach 1956-1980 słuchały miliony kibiców.
Jest autorem scenariuszy filmowych i książek - "Romantyczne mecze", "Listy oldboya, czyli Olimpijskie Somosierry", "Przeżyjmy to jeszcze raz" oraz "Zawodowiec". Czynnie propaguje sport wśród młodzieży - zorganizował dla niej turniej tenisowy o puchar jego imienia, rozgrywany od ponad 30. lat.
W wywiadach często podkreśla, że "istotą sportu jest rywalizacja, wola walki. Sport jest demokratyczny i sprawiedliwy. Jest zaprzeczeniem fałszu, przemocy i hipokryzji. Jest aktem dzielności i poświęcenia" - mówi Bohdan Tomaszewski.
Jest laureatem prestiżowych nagród, między innymi Super Wiktora i Złotego Mikrofonu - nagrody Polskiego Radia, którą otrzymał za indywidualność sprawozdawcy i reportera sportowego. W 2001 roku dostał tytuł Mistrza Mowy Polskiej. Cztery lata później został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski Urodził się 10 sierpnia 1921 roku w Warszawie. W młodości, przez dwa lata przed wojną, był wyczynowym tenisistą Legii Warszawa. W czasie okupacji niemieckiej, pod pseudonimem "Mały", walczył w Armi Krajowej. W latach 1942-44 uczęszczał na zajęcia Tajnej Głównej Szkoły Handlowej imienia Edwarda Lipińskiego. Po Powstaniu Warszawskim trafił do obozu w Ożarowie.
Pracę dziennikarską rozpoczął w 1946 roku w "Kurierze Szczecińskim". Dwa lata później został dziennikarzem sportowym w "Expressie Wieczornym". Do Polskiego Radia trafił w 1955 roku, później komentował wydarzenia sportowe także dla telewizji. W latach 80. - od stanu wojennego do 1989 roku - był nieobecny w mediach. Odmówił współpracy z Polskim Radiem. Powrócił na antenę w 1989 roku. Obecnie komentuje także mecze tenisowe w kanale Polsat Sport.
