Program zainaugurowano wykonaniem Poloneza As-dur Fryderyka Chopina przez orkiestrę pod dyrekcją Jana Dworakowskiego.
Audycję zapowiedziała pierwsza spikerka Polskiego Radia - Janina Sztompkówna, a przemówienie powitalne (po polsku i francusku) wygłosił dyrektor Zygmunt Chamiec. W audycji można było usłyszeć opowieść o Chopinie profesora Stanisława Niewiadomskiego, występ śpiewaczki Adeli Comte-Wilgockiej i fragment „Popiołów" Stefana Żeromskiego odczytany przez Stefana Jaracza.
Odtąd każdy, kto miał odbiornik mógł słuchać programu Polskiego Radia codziennie od godziny 17.00 do 23.00. Pod koniec 1926 roku Warszawa miała ponad 33 tysięcy abonentów. Złotym wiekiem można nazwać pierwsze dziesięciolecie Polskiego Radia. Już na starcie program był porównywalny z audycjami innych stacji europejskich. Popularnością cieszyły się audycje, w których można było posłuchać muzyki, wykładów, programów literackich, wiadomości i audycji dla dzieci, a także transmisji sportowych i reportaży „na żywo", ponieważ w tych czasach niczego nie zapisywano na żadnym nośniku magnetycznym.
Dużą popularnością cieszyły się również tak zwane „skrzynki radiowe", czyli audycje oparte na listach słuchaczy.
