Sprawa zaczęła się w czerwcu 2014 roku, kiedy rząd Węgier uchwalił podatek od przychodów związanych z publikacją reklam.
Daninę nałożono na podmioty gospodarcze, a w szczególności prasę codzienną, media audiowizualne i podmioty zajmujące się reklamą zewnętrzną.
Podstawą opodatkowania był obrót netto uzyskany w danym roku podatkowym z publikacji reklam. Przyjęto stawki progresywne, od 0 do 50 proc., w zależności od wielkości obrotów danego podmiotu.
Progresja podatkowa i ulgi zgodne z przepisami UE
Dwa lata później Komisja Europejska uznała tak przyjętą progresję podatkową oraz sposób naliczania ulg za niezgodną z prawem UE pomoc państwa. Podatnicy, którzy przed opodatkowaniem CIT nie wykazali żadnego bądź ujemny zysk, mogli odliczyć od podstawy opodatkowania podatkiem od reklam w 2014 r. 50 proc. strat przeniesionych z poprzednich lat.
Zdaniem KE takie rozróżnienie prowadziło do podziału podmiotów gospodarczych na grupę z wysokimi przychodami oraz z niskimi przychodami. Ulgi przyznane drugiej grupie uznano za selektywną korzyść ze względu na skalę przychodów. To z kolei w opinii Komisji Europejskiej było niedozwoloną pomocą państwa. Węgry miały wycofać się z regulacji. Rządzący zwrócili się jednak do sądu UE o stwierdzenie nieważności decyzji KE.
W wydanym 27 czerwca wyroku Sąd UE w Luksemburgu przyznał rację rządowi w Budapeszcie. Kryteria przyznawania ulg uznano w orzeczeniu za obiektywne i nie dyskryminujące grupy przedsiębiorstw o wysokich przychodach.
Strony mogą odwołać się od wyroku do Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) w Luksemburgu.
