Tylu z nas ukrywa przed szefem, że korzysta z AI

Jedna trzecia badanych przyznaje, że czuje silną presję zdobywania nowych kompetencji w związku z rozwojem sztucznej inteligencji. Dla wielu z nich to konieczność, by utrzymać się na rynku pracy – szczególnie w zawodach, które już dziś przechodzą automatyzację.

Jednocześnie tylko 43 proc. zatrudnionych ma w pracy dostęp do płatnych, zaawansowanych narzędzi AI, co oznacza, że ponad połowa musi radzić sobie z darmowymi, często ograniczonymi wersjami aplikacji. To pokazuje, że cyfrowa transformacja nie wszędzie przebiega w równym tempie – wielu pracowników czuje się pozostawionych samym sobie.

Choć większość ankietowanych dostrzega w sztucznej inteligencji szansę na rozwój, aż 40 proc. przyznaje, że nie nadąża za tempem zmian technologicznych. W efekcie część zatrudnionych czuje się zagubiona i przytłoczona rozmachem rewolucji.

Raport wskazuje, że szczególnie dotyczy to osób z dłuższym stażem pracy. Pokolenie X (45–59 lat) najczęściej deklaruje brak zrozumienia dla nowych narzędzi, podczas gdy najmłodsze generacje – Z i Y – szybciej adaptują się do nowej rzeczywistości.

Najbardziej nieoczekiwany wniosek badania dotyczy emocji towarzyszących pracy z AI. Ponad jedna trzecia pracowników przyznaje, że czuje się nieuczciwie, korzystając z narzędzi sztucznej inteligencji, jakby "oszukiwała" wykonując obowiązki. Co więcej, 28 proc. badanych ukrywa przed przełożonym fakt, że używa AI.

To wyraźny sygnał, że w wielu firmach brakuje jasnych zasad dotyczących wykorzystywania sztucznej inteligencji. Tam, gdzie kultura organizacyjna nie nadąża za technologią, AI staje się tematem tabu – mimo że jednocześnie zwiększa efektywność i ułatwia codzienną pracę.

Jak zauważają autorzy raportu, świadomość wpływu AI na rynek pracy w Polsce jest wysoka. Ponad połowa pracowników uważa, że ich zawód w ciągu najbliższych pięciu lat ulegnie znaczącej transformacji, a co piąty przewiduje, że jego profesja może nawet przestać istnieć.

Z drugiej strony 81 proc. badanych widzi w AI narzędzie wspierające rozwój kompetencji i naukę. Ta ambiwalencja – fascynacja połączona z niepokojem – dobrze oddaje klimat roku 2025 na rynku pracy.

Jak podsumowują autorzy raportu, w świecie, w którym połowa dzisiejszych umiejętności może być bezużyteczna za pięć lat, największą wartością staje się zdolność uczenia się – i zachowanie ludzkiej ciekawości.