Zgodnie z przepisami, jeśli pracownik (zarówno etatowiec, jak i praktykant) przynajmniej połowę swojego czasu pracy przebywa przed monitorem ekranowym, a z wizyty u lekarza wynika, ze musi nosić okulary korekcyjne, pracodawca sfinansuje mu ich zakup. Sytuacja jest identyczna w przypadku zaleconych przez lekarza soczewek kontaktowych.
Nieoskładkowane i bez podatku
Zwrócone pracownikowi pieniądze za zakup zaleconych okularów korekcyjnych nie podlegają ani oskładkowaniu, ani opodatkowaniu PIT-em. Zgodnie z tzw. rozporządzeniem składkowym Ministra Finansów w podstawie wymiaru składek ZUS nie uwzględnia się wartości świadczeń rzeczowych wynikających z przepisów o bezpieczeństwie i higienie pracy, a także ekwiwalentów tych świadczeń. Wedle ustawy o PIT z kolei wyżej wymienione świadczenia oraz ekwiwalenty są wolne od podatku dochodowego. Jeśli w firmie obowiązuje limit kwotowy, cena okularów ponad limit nie korzysta ze zwolnienia.
Kiedy refundacja będzie przychodem pracownika
Jeśli pracownik nie zgłosi pracodawcy, że pogorszył mu się wzrok i bez skierowania od pracodawcy na profilaktyczne badania okresowe samodzielnie uda się do okulisty, który stwierdzi konieczność noszenia przez pracownika okularów korekcyjnych, pracodawca naliczy od kwoty okularów PIT i składki ZUS-owskie – koszt zrefundowanych okularów będzie tu przychodem po stronie pracownika. Zwolnienie refundacji kosztów okularów dotyczy tylko tych wydanych na podstawie zaświadczenia lekarskiego lekarza medycyny pracy, który przeprowadza badania bazując na skierowaniu pracodawcy.
Jeśli pracownik nie nosi okularów
Pracodawca nie będzie mógł żądać od pracownika zwrotu dofinansowania okularów czy soczewek, jeżeli zauważy, że pracownik ich nie używa. Ponieważ jednak noszenie w pracy zaleconych przez lekarza medycyny pracy okularów korekcyjnych to wynikający z przepisów BHP obowiązek pracownika, pracodawca będzie mógł ukarać pracownika karą porządkową.
Katarzyna Miazek, Tax CareKarolina Zawłocka, księgowa Tax Care
