„Pan Domu” jest klasycznym thrillerem, w którym uciskana pokojówka i wdowa po Roongroju (Teerapong Leowrakwong), musi na własną rękę dociec, kto odpowiada za śmierć jej męża. Kaimook (Narilya Gulmongkolpech) znosi zniewagi, przemoc fizyczną i psychiczną ze strony spadkobierców zmarłego po to, żeby sprawiedliwości stało się zadość.
Serial nie jest w żaden sposób nowatorski, ani oferujący coś, czego polska widownia dotychczas nie znała, tym bardziej zaskakuje fakt, że „Pan Domu” od 10 dni okupuje pierwsze miejsce na liście top 10 seriali oglądanych w Polsce na Netfliksie.
„Pan Domu” snuje narrację, w której uciskane są najniżej usytuowane w hierarchii „służki” – kobiety z rodziny upokarzają je, szarpią i wyśmiewają, a mężczyźni gwałcą i zmuszają do aborcji, gdy któraś z pracownic wskutek tego zachodzi w ciążę. Serial skupia się na pokazaniu, jak bardzo różni się życie tych dwóch grup społecznych – zamożnych i wpływowych rodzin oraz pozbawionych wsparcia młodych kobiet, które często w pojedynkę utrzymują starzejących się rodziców i rodzeństwo w wieku szkolnym.
Thriller napisany jest grubą kreską, ale – podobnie jak koreańska „Chwała” – pokazuje relacje społeczne, których złożoności jako Europejczycy nie jesteśmy świadomi.
Jak informuje w oficjalnym opisie Netflix: - Dramat zaczyna się, gdy synowie Roongroja podejmują zaciętą walkę o majątek zmarłego ojca. Ten ckliwy — i pikantny — thriller pokazuje konflikt z perspektywy udręczonej służby, która od lat tłumi frustrację z powodu złego traktowania jej przez rodzinę bogaczy — mimo że to właśnie oni pomagają ukrywać mroczne sekrety swoich pracodawców.
Serial „Pan Domu” dostępny jest na platformie Netflix.
