Tekst Nizinkiewicza o Hołowni, czyli hipokryzja pod płaszczykiem misyjności [OPINIA]

Poniedziałkowy felieton Jacka Nizinkiewicza pt. "Depresja to choroba wszystkich. Politycy nie są wyjątkiem" miał być zapewne misyjny. Wyszedł jednak z tego popis arogancji. Autor, powołując się na "anonimowe źródła" i "plotki na mieście", "wyoutował" polityka z choroby, której ten – jak sam twierdzi – nie ma.

Kiedy Hołownia tego dnia o 13:40 opublikował odpowiedź, pisząc wprost o "przemocowym wyoutowaniu", stało się jasne, że granica została nie tyle przekroczona, co starta w pył. Dziennikarz, zamiast uderzyć się w piersi, szedł w zaparte. Tłumaczenia w stylu: "Myślałem, że zareaguje bardziej pozytywnie", brzmią wręcz infantylnie.

Czy redakcja "Rz" naprawdę wierzyła, że publiczne przypisywanie komuś zaburzeń psychicznych bez jego wiedzy spotka się z pochwałą branży dziennikarskiej? Za "szerzenie świadomości"?

Zastanawia też czas reakcji. Przez ponad trzy godziny od oświadczenia Hołowni, felieton wciąż "wisiał" na stronie. Były redaktor naczelny Gazeta.pl Rafał Madajczak pytał na X: "Dlaczego "Rzeczpospolita" nie ściągnęła jeszcze tekstu Jacka Nizinkiewicza? Może i fakap, ale super się klika, nie?".

I trudno pozbyć się takiego właśnie wrażenia.

Czytaj także: Sąd umorzył sprawę Słowika i Figurskiego

Utrzymywanie tekstu w witrynie, mimo fali krytycznych komentarzy wyglądało jak cyniczna kalkulacja, która podważa szczerość późniejszych przeprosin naczelnego "Rzeczpospolitej". Michał Szułdrzyński napisał o "błędzie" i "braku usprawiedliwienia", ale niesmak pozostał.

Tekst Nizinkiewicza opublikowano w Międzynarodowy Dzień Walki z Depresją. Dziennik "uczcił" więc ten dzień w najgorszy możliwy sposób: stygmatyzując, plotkując i naruszając najbardziej intymną sferę człowieka. A wszystko pod płaszczykiem troski o zdrowie polityków.

Nizinkiewicz w rozmowie z Onetem brnął jeszcze dalej, twierdząc, że Hołownię dotyczą w tekście tylko "trzy zdania". To szczyt hipokryzji. Skoro to tylko trzy zdania, to dlaczego właśnie nimi promował później tekst na platformie X, zaczynając wpis od: "Szymon Hołownia od miesięcy zmaga się z depresją?"

To też pokazuje szerszy problem współczesnych mediów: pogoń za newsem wygrywa z elementarną przyzwoitością. Argumenty części internautów, że "ważny polityk nie ma prywatności", są w tym przypadku absurdalne.

W pracy dziennikarskiej podkreśla się zawsze obowiązek ochrony życia prywatnego, chyba że istnieje wyraźny interes publiczny. Jaki interes stał za tym, by informować dziś o stanie zdrowotnym Hołowni?

Przypadek Nizinkiewicza to kolejny argument dla tych, którzy twierdzą, że dziennikarstwo w ostatnich latach traci na jakości. Podobne głosy padały w grudniu ubiegłego roku, gdy Wojciech Czuchnowski z "Gazety Wyborczej" opisał kulisy odebrania szefowi BBN Sławomirowi Cenckiewiczowi poświadczenia bezpieczeństwa i dostępu do dokumentów niejawnych. Wskazał tam również na wątek leków psychiatrycznych.

"Rzeczpospolita", tytuł przez lata kojarzony z powagą i dystansem, stała się areną dla plotkarskich rewelacji ubranych w piórka misyjności. Pozostaje się łudzić, że nie tylko redakcja "Rzeczpospolitej" – jak zapowiada – wyciągnie wnioski z tej historii, ale i cała branża dziennikarska.