Polscy politycy jak Trump. Tak atakowali dziennikarzy [analiza]

Prezydent Karol Nawrocki przyzwyczaił nas już do podniesionego głosu. W tym tygodniu użył go jednak tak wyraźnie w stosunku do dziennikarza wykonującego swoją pracę.

Reporter TVN24 Mateusz Półchłopek w Przemyślu zapytał prezydenta Polski o zażyłość węgierskiego premiera Viktora Orbana z Władimirem Putinem. Z tym pierwszym polski prezydent miał się spotkać za kilka godzin.

Nawrocki przez chwilę myślał. Po czym podszedł do reportera z tyradą. – O co pan chce spytać? Pan nie słuchał konferencji prasowej? (…) Pan redaktor się ogarnie i słucha, co mówi prezydent Polski – powiedział, wskazując dziennikarza palcem.

Wielu uznało zachowanie polskiego przywódcy za przesadzone. Zwłaszcza że dziennikarz zadał pytanie neutralnym tonem.

Refleksji jednak nie było. Ekipa Nawrockiego postanowiła za to jeszcze bardziej podgrzać emocje. I "przywalić" dziennikarzowi TVN24.

Zbigniew Bogucki, szef Kancelarii Prezydenta, w środę rano u Konrada Piaseckiego skomentował: – To bardzo zdrowe, racjonalne, mądre zachowanie prezydenta wobec jednego z dziennikarzy, zresztą państwa stacji. Mamy do czynienia z zachowaniem pana, który zachowuje się nie jak półdziennikarz, tylko jak ćwierćdziennikarz. I mam prawo tak określić. Mówię o jego zachowaniu, nie odnoszę się do osoby.

Nie tylko Nawrocki pozwala sobie na tak daleko idącą obcesowość wobec wykonujących swoją pracę dziennikarzy.

Takie zachowania znamy już doskonale z USA. Donald Trump i jego świta regularnie, od lat, atakują dziennikarzy, posuwając się nawet do wyzwisk.

"Okropna reporterka", "brzydka wewnątrz i na zewnątrz", "milcz, świnio", "najwstrętniejsza, wstrętna i straszna reporterka", "głupia i paskudna" – repertuar Donalda Trumpa w stosunku do amerykańskich dziennikarzy jest naprawdę bogaty.

Polscy politycy postanowili najwyraźniej iść drogą Trumpa i jego ekipy. I zintensyfikować ataki słowne na media.

To oczywiście nie zaczęło się wczoraj. Ataki na dziennikarzy trwają od lat i mają wywołać "efekt mrożący" – media mają bać się zadawać trudne pytania. To cel numer jeden.

Cel numer dwa to mobilizacja własnego elektoratu i sympatyków. Efektowne "zaoranie" w sieci coraz częściej okazuje się dla polityków ważniejsze niż okazywanie elementarnego szacunku dziennikarzom wykonującym swoją pracę.

Cel numer trzy to zasięgi, kliki, lajki. "Tiktokizacja" polityki, o której piszą już badacze, polega właśnie na kreowaniu takich sytuacji, które świetnie rozniosą się jako viral w social mediach.

Dziennikarze są tu tylko aktorami w rodzajowej scence, a nie przedstawicielami społeczeństwa, które ma prawo do informacji o działaniach polityka. Media nie są "czwartą władzą", są przeciwnikiem, którego trzeba pokonać i potem mieć z tego content na media społecznościowe.

Nienawistne, obraźliwe odzywki czy nawet groźby – to zaplanowana taktyka trumpistów wobec mediów i element planu, którego celem jest utrzymywanie się przy władzy. Kiedy bowiem udaje się osłabić, a najlepiej zniszczyć dziennikarzy patrzących na ręce, władzy prościej realizować własne cele.

Trump to wie. I z tego korzysta.

Polityczna wojna to dla amerykańskiego przywódcy teatr. Zamiast jednak wojować z innymi politykami, walczy z dziennikarzami. Nie każdy będzie w pozycji, by się odgryźć – co zresztą nigdy nie było i nie będzie rolą mediów.

Skala ataków Donalda Trumpa na dziennikarzy, od kiedy w zasadzie wszedł do polityki, jest tak duża, że postanowiliśmy pokazać je jako proces rozłożony na lata. Na specjalnie przygotowanej osi czasu prezentujemy kalendarium "przemysłu nienawiści" Donalda Trumpa wymierzonego w przedstawicieli mediów.

A tutaj kalendarium dotyczące Polski: